DAAR LIGT MIJN VRIEND BEGRAVEN
Op een klein kerkhof in 't boerenland
daar ligt mijn vriend begraven.
Ze hebben hem daar op zekere dag
met zijn allen heengedragen.
Nog even om zijn graf gestaan,
Hem toen alleen gelaten.
Zo heel alleen in de bleke zon,
In de regen en in de hagel.
De lente neemt hem bloesems mee,
de zomer zonnestralen.
De winter dekt hem toe met sneeuw,
het najaar met najaarsblaren.
Komt de regen door de bladeren heen,
dan druppelen dikke tranen
op een klein kerkhof in 't boerenland.
Daar ligt mijn vriend begraven.
Willem Wilmink (1936-2003)